Jak rozliczyć cudzoziemca pracującego w Polsce?

Jak rozliczyć cudzoziemca pracującego w Polsce?

10.06.2019

Liczba zatrudnionych w Polsce cudzoziemców z roku na rok się powiększa. O zaletach przyjmowania do pracy obcokrajowców rozpisywaliśmy się już w jednym z artykułów na naszym blogu Dlaczego warto zatrudniać obcokrajowców. Jednak wielu przedsiębiorców nadal sceptycznie podchodzi do tego pomysłu. Jedną z przyczyn, przez którą pracodawcy nie decydują się na zatrudnienie cudzoziemca jest nieznajomość przepisów i procedur związanych z jego rozliczeniem. W dzisiejszym wpisie wyjaśniamy, jakie obowiązki nakłada na przedsiębiorcę prawo podatkowe.

Rezydencja podatkowa cudzoziemców

Omawiając zasady rozliczeń obcokrajowców na samym początku trzeba znać odpowiedź na pytanie, czy nasz pracownik posiada status rezydenta podatkowego czy też nie. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych widnieje zapis mówiący o tym, że osoby fizyczne posiadające swoje miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich przychodów. Oznacza to, że cały dochód, niezależnie od tego w jakim kraju został uzyskany, podporządkowany jest  tutejszemu systemowi podatkowemu, czyli znajduje zastosowanie tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy. Natomiast osoby fizyczne, które nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (nierezydenci), podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium naszego kraju –zatem dotyczy ich ograniczony obowiązek podatkowy. Jednak co w myśl ustawy oznacza postawiony warunek mówiący o „miejscu zamieszkania”? Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych bądź gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Umowa o pracę, umowa zlecenia, a może umowa o dzieło?

Sposób rozliczenia cudzoziemca uzależniony jest również od rodzaju umowy, na podstawie której jest on zatrudniony.

Umowa o pracę

Jeśli obcokrajowiec uzyskał dochód pracując dla polskiego pracodawcy w oparciu o umowę o pracę, to wówczas podlega opodatkowaniu w Polsce. Ustawodawca nie zakłada żadnych wyjątków w tej kwestii. Na taki stan rzeczy nie ma wpływu nawet certyfikat rezydencji przedłożony przez cudzoziemca, który uprawnia do zastosowania zasad podatkowych wskazanych we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Ponadto polskie prawo nie przewiduje osobnych regulacji dotyczących obowiązków płatnika w zakresie pobierania i obliczania zaliczek na podatek od wynagrodzeń cudzoziemców. Oznacza to zatem, że zasady opodatkowania pracujących w Polsce obcokrajowców są takie same, jak w przypadku polskich pracowników.

Umowa zlecenie

W przypadku przyjęcia do pracy cudzoziemca w oparciu o umowę zlecenia najbardziej istotny jest, omówiony wcześniej, status rezydencji podatkowej. Należy zatem rozważyć dwie sytuacje:

  1. cudzoziemiec przedstawił zagraniczny certyfikat rezydencji,
  2. cudzoziemiec nie przedstawił zagranicznego certyfikatu rezydencji.

W pierwszym przypadku w myśl  art. 29 ust. 2 ustawy o PIT, w odniesieniu m.in. do przychodów z umowy zlecenia osiąganych przez cudzoziemców zastosowanie znajdują właściwe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, ale tylko wtedy, gdy cudzoziemiec udokumentuje dla celów podatkowych miejsce zamieszkania zagranicznym certyfikatem rezydencji. Warto jednak zauważyć, że w przypadku większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidziany jest dochód, który cudzoziemiec, mający miejsce zamieszkania w jednym kraju, osiąga na terytorium drugiego państwa w wyniku wykonywania tzw. wolnego zawodu lub innej działalności o samodzielnym charakterze.

Natomiast w sytuacji, w której obcokrajowiec nie przedstawił zagranicznego certyfikatu rezydencji, a został zatrudniony na podstawie umowy zlecenia, pracodawca jest zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy na zasadach ogólnych (art. 41 ust. 1 ustawy o PIT) oraz do sporządzenia za okres, przez który od wynagrodzenia obcokrajowca pobierane były zaliczki podatkowe, deklaracji PIT-4R i informacji PIT-11. Jeśli jednak cudzoziemiec nie posiada „ośrodka interesów życiowych w Polsce” i w roku podatkowym jego pobyt na terenie naszego kraju nie przekroczył 183 dni, to pracodawca ma w obowiązku:

  1. pobieranie od wypłacanego wynagrodzenia 20% zryczałtowanego podatku (art. 29 ust.1 ustawy o PIT)
  2. sporządzenie deklaracji PIT-8AR i informacji IFT-1/IFT-1R za okres, przez który naliczany był zryczałtowany podatek.

Profesjonaliści służą pomocą!

Procedura rozliczenia cudzoziemca na pierwszym rzut oka może wydawać się skomplikowana, a w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających wielu obcokrajowców może przysporzyć księgowym niemałe trudności. Wszystkim osobom, które nie chcą rezygnować z pomysłu przyjęcia do pracy kogoś zza granicy, ale obawiają się formalności, proponujemy skorzystanie z usług firm, które specjalizują się w zatrudnianiu cudzoziemców. Jedną z najkorzystniejszych form współpracy jest outsourcing, którego zalety opisywaliśmy we wpisie Co to jest outsourcing pracowniczy? 10 powodów, dlaczego to się opłaca. Kompleksową obsługę w tym zakresie świadczy firma PROFIT4YOU, która bierze na siebie nie tylko formalności związane z legalizacją pracy i pobytu, ale również rozliczenia zagranicznych pracowników.

W razie jakichkolwiek pytań i wątpliwości nasi eksperci służą pomocą. Zapraszamy do współpracy:

biuro@profit4you.pl

+48 536 167 229

Malwina Pobłocka